LANDSCHIP 2017-2021

LANDSCHIP

Het doel van deze actie is de fantasie in de wereld aan te wakkeren zodat de mensen geloven in een alternatief.

De methode hiervoor is het bouwen van een fantastisch landschip en ermee op reis gaan.

Het wordt de pelgrimage van de 21ste eeuw, de eeuw waarin door de toename van de wereldbevolking de megasteden ontstaan alsook de kleine mobiele steden. De pelgrimage die we maken is om mensen te ontmoeten, om inspiratie te verkrijgen, om respect te betuigen en om na te denken over een nieuwe waarheid (ethisch, politiek, sociaal en ecologisch).

Het is een intuïtief proces, we kunnen niet voorzien wat er gaat gebeuren en komen, ontmoetingen bepalen het traject en de loop der dingen.

Het landschip is techniek en spel, dit is wat culturen en mensen met elkaar verbindt. Het landschip wordt aangedreven door vele personen naar analogie met een galei. Dit resulteert in een traagheid waardoor er interactie ontstaat tussen de landschip bewoners en de plaatselijke bewoners wat tot participatie kan leiden. Het is als een groepstentoonstelling, een voortdurende evoluerende participatieve artistieke actie die afhankelijk van de omgeving andere gedaantes aanneemt.

Geen bedevaart zonder bedevaartsoord, Marseille, Novisad, Timisoara en Elefsina zijn de vier seculiere bedevaartsoorden van het landschip en zijn bewoners. Het zijn vier uitverkoren plaatsen van verlichting en openbaring omwille van de culturele kracht die ervan uitgaat.

Met het landschip wil Timecircus een mythe creëren. We willen ons besef smeden van wie we zijn en hoe we in een wereld passen die vol is van gemeenschappen die van de onze afwijken. Met de landschip mythe wensen we richtinggevend te zijn voor vragen betreffende het gebruik van de wereld met zijn verschillende culturen. Een mind-opener door de simpele waanzin waarmee we voor jaren met een monsterlijk bouwsel te voet door de wereld trekken.

Dit grensoverschrijdend project verbindt verschillende partijen met elkaar, coöperatie verwacht een gemeenschappelijke visie. In de drie jaren die resten voor het vertrek van het landschip richting bedevaartsoorden zullen we samen de mythe kiemen en water geven door verschillende pre- landschip acties.

 

 

 

Zo willen we in 2018 in de vier bedevaartsteden landschip haltes bouwen met plaatselijke organisaties en kunstenaars. Die haltes zijn echt, zij vertellen het verhaal van het landschip, geven aan hoe lang het nog duurt voor het aan die halte zal arriveren en op die moment kunnen mensen opstappen en voor zo lang ze willen meereizen. Tevens dient de halte ingebed te zijn in het stadsleven en hoort het een levendig bouwsel te zijn met veel schoonheid en dynamiek.

We moeten op zoek gaan met de vier verschillende bedevaart steden naar methodes om de spanning op te bouwen gedurende de drie voorbereidende jaren en samen in elke stad een apotheose te organiseren onder de vorm van een pelgrim festival voor kunstenaars en alle mensen van de stad. We zullen een landschipcultuur doen ontstaan en menige groeperingen aanzetten tot culturele pelgrimage.

De landschipcultuur doet nieuwe normen ontstaan waardoor er kan ontsnapt worden aan categorisatie en wetoverstijging (“above the law”) mogelijk wordt. Zo mag een landschip makkelijk 5 meter breed zijn en 50 meter lang en zich toch voortbewegen in de wereld. De hele regelgeving en wetten rij stellen we op een zachte wijze tegenover een zelf te verwerven vrijheid door inventiviteit en uitpluizen van de grijze zones in de wet. Dit om mensen moed te geven en aan het denken te zetten.

Voor dit onderdeel wensen we ook nauw samen te werken de vier co-operatoren, zowel als met ambassades, consulaten, juristen en advocaturen. We wensen de bureaucratie op de korrel te nemen op een eerlijke manier door goed na te denken en de nodige humor aan de dag te leggen om de strijd luchtig te houden. Diplomatieke nummerplaten op het landschip en een “laissez passer” document.

De brandstof voor deze pelgrimstocht is voedsel, hiervoor zullen we een eigen productie op het landschip moeten voorzien om iedere dag voor 50 personen gezonde maaltijden te voorzien. Daarnaast zullen we nog een netwerk moeten opzetten voor onderweg aan voldoende voeding te geraken. Ook hiervoor wilden we graag samenzitten met de vier steden om na te denken hoe dit kan opgezet worden.

Het landschip bouwen we helemaal zelf, wat ons zelfredzaam maakt voor de waarschijnlijk talloze mankementen die zich zullen voordoen aan ons landschip. We zullen alles altijd kunnen herstellen, maar nieuwe landen geven nieuwe gewoontes en dus nieuwe noden, hierover zal kennis uitgewisseld worden waardoor we nieuwe technieken en materialen gaan leren kennen. Dit maakt dat het landschip gaandeweg voortdurend een metamorfose ondergaat en zo een encyclopedisch beeld wordt van ambacht over grenzen heen.

De grote boodschap achter dit project is natuurlijk de kracht uit samenwerking. We zullen de gehele reis iedereen vragen om mee te helpen duwen, dragen, trekken. Dit kan voor enkele meters, enkele kilometers, enkele dagen of maanden, zoals het uitkomt.